A queixume do 11M

Hoxe sinto unha queixume. Unha dor que se mergulla no aire e faise irrespirable. Doe camiñar, doe pensar.

Coido que teño cravada unha espiña desde fai un ano. Xiro sobre min mesmo e véxoa pendurada. Quítoa.

É de día pero hai estrelas. Coma se fora dono da realidade dinlles unha orde: que se fixeran fugaces e que chegaran a cada doente ¡Que comece a cicatrización!
11/03/2005 07:48

Comentarios » Ir a formulario


Autor: Anónimo

Yo también tengo esa espina desde hace un año...

Soy gallega de corazón pero no entiendo muy bien el gallego.. pero me gusta tu blog y me pasaré por aquí.

Marta

Fecha: 13/03/2005 19:26.



Autor: Óscar H.

Valoro máis o corazón das persoas que a súa lingua.
Se tes algunha dúbida co galego non me importaría axudarche.Gracias pola túa mensaxe.

Saúdos

Fecha: 13/03/2005 21:31.


Añadir un comentario




No será mostrado.








Soños dun Pergamiño

Neste espazo mergullareime para compartir pequenos retratos da realidade, que en poucos casos darán reflexo do meu diario sentir. Agardo que os protagonistas sexan os vosos comentarios e a musicalidade desta fermosa lingua.

Temas



Archivos

Enlaces


Blog creado con Blogia. Derechos de autor con . Estadísticas. Suscribir RSS. Admin.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras; Emprendedor ven a Iniciador Aragón.